وقتى كه اين دين حنيف و مذهب شريف براى حيوانات چنين حق و حقوق و حرمت و شأنى در نظر گرفته است - قطعاً - براى انسان‌ها كه اشرف مخلوقات خداوند عزّ و جلّ بشمار مىآيند . حق و حقوقى والاتر و حرمتى افزون‌تر و شأن و منزلت و احترام بيشترى را قائل شده است . و آئينى كه ظلم به حيوانى را گناه مىشمارد - بطور يقين - ظلم و ستم به انسانها و پايمال كردن حقوق‌اشان را گناه و معصيتى بزرگتر به حساب مىآورد . و شريعت و مذهب شريفى كه به پيروان خود دستور مىدهد تا رفتارى همراه با رأفت و شفقت با حيوانات داشته باشند و حقوق آنها را رعايت كنند - صد البته - با انسان‌ها كه گُل سرسبد مخلوقات خداوند تعالى به حساب مىآيند . رفتارى شايسته‌تر و همراه با محبت و رأفت و شفقت بيشترى را توصيه مىنمايد . و پيروان خود را نيز به رعايت حقوق آنها ملزم مىسازد . و حُسن رفتار پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله و سلم و ائمهء معصومين عليهم السلام و معاشرت نيك آنها با افراد جامعه - حتى آنهايى كه مسلمان نبودند - بهترين گواه بر اين حقيقت مىباشد . با مراجعه به رساله حقوق امام سجاد عليه السلام و مطالعهء دقيق آن « 1 » و ساير احاديث و اخبارى كه پيرامون اين موضوع از اهل بيت عليهم السلام رسيده است بيش از پيش به اهميت اين امر پى خواهيم برد . در اينجا مواردى را بعنوان نمونه . و شاهدى بر اين امر ذكر مىكنيم :

--> ( 1 ) - رسالهء حقوق امام سجاد عليه السلام در اين مصادر ذكر شده است : من لا يحضره الفقيه ج 2 ص 376 و تحف العقول ص 255 و الخصال ص 564 و مكارم الاخلاق ج 2 ص 299 .